İkinci 45’ler can acıtıyor!Dolayısıyla da, insanlar ister istemez projektörleri o tarafa çevirdi…
Bu durumdan kulüp ne kadar etkilenir ya da etkilenmez!
Bilemem…
Bildiğim bir şey var ise, o da Kasımpaşalı oyuncuların kafası acayip şekilde karıştı!
Özellikle de yabancıların” diyerek devam etmiştim…
Sonrasında da, “Konyaspor penceresinden baktığımız zaman, Kasımpaşa takımının, oyuncularının, teknik adamlarının mevcut ruh hallerine bakarak, bu maçın 3 puanını cepte görmek doğru olmaz” demiştim…
Bu gibi durumlarda, sahanın dışında yaşanan olumsuzluklar, sahanın içine ne kadar yansır ya da yansımaz, kestirmek çokta kolay değil…
Ama, şu bir gerçek ki, özellikle yabancı oyuncularda bir tedirginlik olur…
Kasımpaşa’yı takip eden İstanbul basınından bir arkadaşım, ödemeler konusunda özellikle yabancılara güvence verildiğini, bu konuda asla hiçbir aksamanın yaşanmayacağı garantisinin oyunculara verildiğini söyledi…
Yabancıların derdi alacakları maaşlarının başına bir iş gelmemesi!
Yetkililer de o garantiyi kendilerine vermiş.
***
Kasımpaşa takımının iki galibiyeti, iki beraberliği var…
Karagümrük ve Çaykur Rizespor’u deplasmanda mağlup eden Kasımpaşalılılar, içeride Trabzonspor, Gaziantep FK, deplasmanda ise Antalyaspor’a mağlup olmuşlar…
Samsunspor ve Fenerbahçe ile de berabere kalmışlar…
Mavi-beyazlılar, Konyaspor maçına ilk iç saha galibiyeti parolası ile çıktılar, ancak evdeki hesapları çarşıya uymadı…
Başakşehir moralli Konyaspor, hem kendisinin hem de Kasımpaşa takımının bütün hayallerini yerle bir etti…
Ne İsa’ya, ne Musa’ya hesabı!
***
Konyaspor bu karşılaşmaya cezalı Enis Bardhi’nin yerine Pedrinho’dan oluşan 11’le başladı…
Açık konuşmak gerekirse, evsahibi Kasımpaşa takımı, orta sahanın orkestra şefi Hajradinoviç’in yokluğunu acayip hissetti…
Doğruya doğru…
Karşılaşmanın başlaması ile birlikte Konyaspor’un hissedilir bir üstünlüğü Kasımpaşalıları tedirgin etti…
Baskın basanındır diye düşünmüş olmalı Recep Uçar…
Ndao, Muleka, Umut, zaman zaman Pedrinho ile ilk 30 dakika tahminlerin üzerinde bir ofansif iştahla başladılar maça…
Dinanizmleri ile topun olduğu her yerde göründükleri gibi, atletizmleri ile de çok çabuk geçişler yapmayı bildi bizim takımın oyuncuları…
İlk 45’te oyunun patronu değil, ama birçok patronu vardı…
Ama, Muleka ilk yarının büyük bölümünde dengeleri Konyaspor’un lehine çeviren isimdi…
Attığı gol de cabası…
Tabi ki, golü attıran Umut Nayır’a da bir parantez açmak gerekirse, sıfıra inmesi, kafasını kaldırması ve şahane bir final pası vermesi Konyaspor’un ilk yarıda içeriye önde girmesini de sağladı.
İKİNCİ 45 YİNE SIKINTI
Başakşehir maçının ikinci yarısında olduğu gibi, dokuz doğurduk… İkinci 45’deki oyunumuz tam bir hayal kırıklığı…
Yine oyunun hiçbir bölümünde olamadık maalesef!
Sahanın üç bölgesinde de Kasımpaşalılar oyunu domine ettiler ve dolayısıyla da haklı olarak bir puanı aldılar…
Topları zor kazanırken, kolay kaptırmamız, dolayısıyla da bu kaptırılan topların kalemizde ciddi tehditler oluşturması yüreğimizi ağzımıza getirdi…
Her şey bir yana, yediğimiz rezil gol de dahil, daha kötüsü, plansızlık ve nerede ise tamamen doğaçlama diyebileceğimiz bir oyun anlayışı Kasımpaşa’nın işine yaradı…
Her oyuncu, oyuna sonradan girenler de dahil, sanki birbirleri ile ilk kez oynuyor, birbirlerinden bağımsız, hem kendilerine hem de futbola Fransız, dağınık ve kontrolsüz olmalarının asıl nedeni buydu…
Tek kelimeyle özetlemek gerekirse, ikinci 45’deki plansız oyun, elimizdeki 3 puanın uçmasına neden oldu…
Karamsar mıyım?
Değilim elbette…
Ama, bu ikinci 45’lerdeki düşüşün sebebi de araştırılmalı…
Kasımpaşa deplasmanından alınan bir puan kötü değil, ama ikinci 45’lerdeki oyunlar kötü…
Daha önce de söyledim, paniğe gerek yok, ama form grafiğinin aşağıya doğru gidiyor olması elbette beni endişelendiriyor…
Diyeceksiniz ki, hangi takımın sürekli yükselen bir grafiği var?
Haklısınız…
Diğer takımlar beni ilgilendirmiyor, ama Konyaspor benim takımım ve beni ilgilendiriyor.
