Öncelikle şunun altını çizmekte yarar var...
Hazırlık maçları ile lig maçlarını bir birinden ayırmak lazım…
Konyaspor’un hazırlık maçlarında iyi performans sergilemesi, bu iyi performansı da sonuca yansıtması, herkesin olduğu gibi, benim de hoşuma gitti açıkçası…
Hazırlık maçlarının genelinde ideal bir takımla sahaya çıkmadı Konyaspor…
Tabi ki rakipler de…
Dolayısıyla hazırlık maçlarının oyununa ve skoruna bakarak, geleceğe, yani lige yönelik saptamalar doğru bir futbol aklı değil…
Eyüpspor’la oynanan ilk lig maçına baktığımız zaman ise Konyaspor, hazırlık maçlarındaki skor güzellemesini Pendik stadında da tekrarladı…
Yeşil-beyazlı temsilcimiz, kaleci Bahadır’ı da sayarsak, sahaya 3 yeni oyuncu ile çıktı…
Sağ arkadaki Andzouana ile sol önde oynayan Enis Bardhi’li Konyaspor, sezonun ilk maçını, hem de deplasmanda 4-1 kazanarak, lige müthiş bir başlangıç yaptı…
Özellikle ilk 45’teki Konyaspor performansı ve soyunma odasına 3 farkla girmesi, Eyüp takımının beyaz bayrağı çekme anlamına da geliyordu…
Yeşil-beyazlıların öndeki 4’lüsü, yani Umut Nayır, Ndao, zaman zaman Aleksic ve Enis Bardhi ile kurduğu ön alan baskısı, Eyüp takımının ileriye çıkamamasının en büyük sebeplerinden birisiydi…
Konyaspor, ilk yarıda hem hücumda hem de savunmada iyi organize olmanın kaymağını 3 golle aldı…
Tabi ki burada yabancı oyuncuların performansı kadar, yerlilerin performansı da etkili oldu…
Melih İbrahimoğlu’nun, ortasında, Umut’un kafasından çıkan top, Eyüp filelerine giderken, ev sahibi takım için, kader de ağlarını örmeye başladı…
Nitekim 21’de Andzouana’nın ortasına nefis yükselen Umut Nayır’ın kafa vuruşu ile skor 2-0 oldu…
2-0 önde olmasına rağmen ön alan baskısından vazgeçmeyen Konyaspor, 33’de skoru 3-0 yapınca, ev sahibi takımın yapacağı bir şey kalmadı…
İkinci 45’de Eyüpspor teknik direktörü Selçuk Şahin bir kumar oynadı ve Melih, Emre Akbaba ve Talha’yı kenara alarak, Yalçın, Umut ve Halil’i sahaya sürdü…
Bu hamlelerle Eyüpspor biraz canlanır gibi oldu ve 51’de Halil’in golü geldi…
Doğru söylemek gerekirse, Eyüpspor bu yarıda biraz daha agresif bir futbol aklıyla başladı ve özellikle de Halil, Draguş, Umut ve Yalçın’la Konyaspor savunmasını tehdit etti…
Ancak 79’da Adil’le gelen dördüncü golden sonra, skora saygı duymaktan başka da yapacağı bir şey yoktu Eyüplülerin…
Siz bakmayın kenardakilerin 6 dakikalık uzatmaya itiraz etmelerine…
Onların ki, tribüne oynamaktan başka bir şey değildi!
“Konyaspor’un ligi bu kadro ile götürme şansı ne kadar” diye aklınıza bir soru gelirse, sol önde bir eksiklik var gibi geldi bana…
Sağ arkadaki Andzouana’nun oyunu iki yönlü oynaması, adam eksiltme yeteneği ve kafasını kaldırıp iyi orta yapması hoşuma gitti…
Umarım, daha da iyi olacaktır…
Çünkü, yeni bir ülke, yeni bir takım, yeni arkadaşlara alışmak ve ortama uyum sağlamak biraz zaman ister…
Sadece Andzouana için değil, Konyaspor’un diğer yenileri için de geçerli bu söylediklerim…
Kaleci Bahadır için de bir cümle kurmak gerekirse, Deniz’e alternatif, hatta rekabette onu geçebilecek bir kalecinin transfer edilmemesi biraz kafamı karıştırmıştı…
Ancak, Bahadır performansı, Konyaspor’un bir kaleciye değil, ama sola öne, hem asist yapacak, hem de skora katkı yapacak, skorer bir oyuncuya ihtiyacı var gibi…
Bu sorun içerden mi, dışardan mı çözülür, bilemem ama Konyaspor’un sol önü ağlıyor!
Yukarıda belirttiğim gibi, Konyaspor sezona müthiş bir başlangıç yaparak, içimizdeki umutları yeşertti…
Eyüpspor gibi önemli bir oyuncu grubuna sahip takıma 4 gol atıyor ve rakibini kalene yaklaştırmıyorsan, bu bir tesadüf değil, çalışmanın ürünüdür…
Konyaspor, bunu eforlu, paylaşımcı ve istikrarlı oyununa borçlu…
Andzouana ve Guelherme ile kenarları, Adil ve Bazoer ile de merkezi kapatarak, gedik ve delik vermeyince yeşil-beyazlılar, Konya’ya güzel bir Pazar akşamı yaşattılar…
Son olarak bir şey eklemek gerekirse; bu galibiyet Ömer Atiker ve arkadaşlarına da moral oldu…
Verdikleri emeğin karşılığını almak, sanırım onları da mutlu etmiştir…
Hak ediyorlar mı?
Hem de Bağdat’tan Basra’ya kadar.
